Heeft u nog vragen ?

Contacteer ons op
0496 93 98 060496 93 98 06

Haaientanden

Haaientanden, vroeger ook wel tongstenen of (Latijn) glossopetrae genoemd, zijn gefossiliseerde tanden van haaien. De tanden zijn de lichaamsdelen van haaien die het best als fossiel bewaard blijven. Dit komt doordat het hele skelet van haaien, met uitzondering van de tanden, uit kraakbeen bestaat hetgeen doorgaans niet fossiliseert. De oudst bekende haaientanden behoren tot haaiensoorten die ongeveer 450 miljoen jaar geleden leefden terwijl in het Noordzeebekken de meest voorkomende haaientanden van de Otodus obliquus uit het Eoceen en het Oligoceen dateren en een ouderdom tussen 40 miljoen en 65 miljoen jaar hebben. Tanden van Megalodon, die tussen de 1,5 en 16 miljoen jaar geleden leefde, zijn de grootst bekende met een maximale lengte van 17 cm en zijn heel gewild onder verzamelaars van fossiele haaientanden. Kleinere haaientanden zijn in sedimenten van vrij diepe zeeën tamelijk algemeen. Op diverse Nederlandse stranden spoelen deze fossielen aan, vooral in Zeeland en Zeeuws Vlaanderen, zoals bij Cadzand. Deze tanden zijn vooral van Tertiaire ouderdom (Eoceen en het Oligoceen). De tanden van Cadzand zijn maximaal zo'n 4 cm groot.

Otodus obliquus was een grote prehistorische haai die behoort tot de familie van Haringhaaien (Lamnidae), zoals de huidige haringhaai (Lamna nasus). De Otodus obliquus leefde in het Paleoceen en het Eoceen. Deze tanden zijn afkomstig uit Marokko.

Het voedsel van de Otodus obliquus bestond waarschijnlijk uit zeezoogdieren, vis en kleinere haaiesoorten. Wetenschappers denken dat deze haai een grootte van welliefst 9 meter kon bereiken.